Ida Kristin Opseth

Ja  ja, Hege, skjønte jæ det itte…

Hø skar’n skrive da, tru? Jæ kunne lett ha brukt plassen her på å uttrykke hø sint jæ er på hele denner skule- ø barnehage-saken. Hell jæ kunne ha berette om at jæ itte kan begripe høffer dem som styrer kommunen vår virker ø varra altførr opptatt tå ø hente inn svensk arbeskraft på bekøstning tå dem som har bodd i denner kommunen hele livet. Hell jæ kunne ha spydd ut nån ord om høssen Vidunderdal’n ( Jæ regner med at det kallenavnet på Jøddal’n begynner ø bli vælkjent no) stadig vekk blir nedprioritert på de fleste (alle?) områder…

Men det gidd jæ itte. I stæle lytt jæ bare nok en gang bøye mæ i støvet før alle disser ljøradøla (inkludert mæ sjølJ ) som faktisk får tell både det ene og det are. Bare sist hælj var det 125 års jubileum førr det eldste korpset i Trysil, nemlig Ljørdalen Musikkforening. Slå den! Dagen etter var det Brennvinstranda  som spelte sæ tell stående applaus I Hagelund. Rett og slett dritbra! Senest i gårkveld var jæ på Åråsen og så at’n Håvard fekk et gult kort han itte skulle hatt.  Åt hælja er det Kor i Øst med TO kor frå Jøddal’n. Ø sø vidt jæ vett er det flere frå di djupe skoga som står helt ytterst på trøppa, iferd med ø bli både advokater ø anne. Jæ kunne ha ramse opp en hel del mer. Konklusjon’ er: Joda, vi er en gjeng med telbakestående allihopa.

Ellers, som a Hege, driv jæ ø a Karoline øsse ø pusser opp hus synna Tryslingen-krysset. Det eneste som igrunn bekymrer mæ i den sammenhengen er at vi ratt blir nødt tæll ø emigrere åt ”Ljørdalen sør”- koloni’n på grendestafetten. Det var itte helt med i beregningaJ

Føreløpig er jæ ø finne i Oslo, men har sagt opp jobben frå høsten, ø har rett og slett ingen konkrete planer ennå. I huvvu mett har Ritland vurri alt frå skulefritidsordning, musikkskule  ø familiebarnehage tell helsestudio førr gamle ø rullestolbrukere, ø bruktbutikk…. Jæ vett itte hø det blir ennå, men har en drøm om ø kunne bo I dal’n om itte sø altførr lenge! Saken er rett og slett den at ingenting er som ø vakne opp med uppint glas om mørran, ø det eneste du hørrer er fuggulkvitter. Kaffen smøkkar aldri bære enn på steia i Bergådal’n, ø ingen sny er kvitere enn den du finn langt oppå Fulufjellet. Say no more.

Fyrri jæ avslutter lytt jæ full sende stafettpinnen videre… åt Fosen. Len, du er herved utfordret.

31.05.10 Ida Kristin Opseth